Hevesi Kalmadı - Belki, sonra..
Perşembe, 04 Eylül 2008Uzunca bir yolda ilerliyorum… Bazen sıkça bir yağmur bazense içimi ısıtan bir bahar havası… Aklımda cevabı olmayan kaç soru var kim bilir? Arkamı dönüp baktığımda hala aynı yerde saydığımı görüyorum. Sanki hiç ilerlemişim gibi… Oysa zaman kanıtı aynı yerde olmayışımın! Biliyorum fazlasıyla da hissediyorum. Bir gün mutlaka bütün kaybettiklerimi geri kazanacağım. Ben kazanmak istediğim zaman hepsi birer birer geri dönecekler… Bunun olmaması için dualar ediyorum. Bütün kaybettiklerim benden uzak olsun. Değil midir kaybedişimin sebebi bana ait olmayışları ? O halde ne diye tekrar geri kazanayım.. Aslında yürüyorum. Ve arkama hiç bakmıyorum. Uzun süredir yazmayışımın sebebidir belki cümlelerimi çoğaltışım! Hangi içli bir cümleye nokta koysam, felaketle başlayan bir cümleye gebe kalır kalemim… Yeniden yazmalı aslında. Şöyle yaşamadan yaşamış gibi yazmak.. Şöyle bazen deliler gibi aşık olan bir genç kız gibi yazmak şöyle bazen uçuruma uğramış kalbi kırık bir delikanlı gibi yazmak. Yazmak istiyorum.




