Zaten Hasret Kalmıştım O..
Uzun süredir dinleyemediğim bir şarkıyı tekrar dinlemeye başladım bugün.. Çokta büyük keyif alarak dinledim üstelik.. Arka fonda hala o şarkı… Halim vaktim pek yerinde bugünlerde, sanırım ailemin yanında oluşumdandır bu, tekrar araya gurbet girdiğinde görmek lazım benim çökmüş halimi :) Dedim ya üniversiteli oldu artık sessiz.. Eskisinden çok daha sessiz artık. Yazmayı bırakalı epey zaman olduğundan haberdar değil kimsecikler haleti ruhiyemden… Sürekli aynı ruh halindeyim.. Çok sıkkın çok yalnız.. Üstelik bu yalnızlık onca kalabalığa karşı olan bir şey… N’bileyim işte böyle… Büyüdüğümü hissetmek çok sıkıyor canımı! Öyle ki insanların ikinci bir yüzü olduğuna inanmaya başlayışım en büyük kanıtım… Yok canımmmm ne ikisi kim bilir kaç iki(!) Neyseee gel gelelim şimdilik inceden bir düzelme kaydediyor sessiz… Sağa sola savurduklarını toplamaya çalışıyor. Hayatına girmeye çalışanları önce şöyle derinden bir inceliyor. Kimsin, nesin, ne istersin?.. Bilen bilir sessiz’i öyle içinde barındıramaz küskünlüğü… İncildiği kalır yüreğinde de yinede incitene laf dokundurmaz… Haddine midir ucuz laflarla karalamak mazimde ki en büyük anımı… Yaşadıklarımız yada yaşayacaklarımız her ne olursa olsun tut elinden sahip çık yalnızlığına…. Oda senden neticede ;) Seni seviyorum Hayat!
30 Ocak 2008, 12:20 tarihinde.
ahh ahhh uzaklarr çok uzaklarr..Belkide kendimizi bilmeyi öğreten zamanlar..İnsanlar mı yalancı biz mi çok safız çözemedim zamanlarr..Sessiz kardeşim sen sessizken oldun daha sessiz ya bizz..Cadı gibi gülerken olduk sessiz..Yanlızlık tükenmeyen bi belamken,şimdi tek dostum diyebilirim..Kendinden başka güvenirliliğin yok..